اگر برادران و خویشان ما به جنگ نمی¬رفتند کشته نمی¬شدند…..!!

خداوند به کسانی که می¬گویند اگر برادران و خویشان ما به جنگ نمی¬رفتند کشته نمی¬شدند؛ (و قضیه¬ی جهاد را اینگونه با شبهات زیر سؤال می¬برند)  می¬فرماید:

آیه¬ی (۱۵۶) سوره¬ی آل عمران. ای کسانی که ایمان آورده¬اید! همانند کافران نباشید که چون برادرانشان به مسافرتی می¬روند، یا در جنگ شرکت می¬کنند (و از دنیا می¬روند و یا کشته می¬شوند)، می¬گویند: «اگر آنها نزد ما بودند، نمی¬مردند و کشته نمی¬شدند!» (شما از این سخنان نگویید) تا خدا این حسرت را بر دل آنها [= کافران] بگذارد، خداوند زنده می¬کند و می¬میراند؛ (و زندگی و مرگ به دست خداست) و خدا به آنچه انجام می¬دهید بیناست.
آیه¬ی (۱۵۷)سوره¬ی آل عمران. اگر هم در راه خدا کشته شوید یا بمیرید، (زیان نکرده¬اید؛ زیرا) آمرزش و رحمت خدا، از تمام آنچه آنها (در طول عمر خود،) جمع¬آوری می¬کنند بهتر است.

* نکته¬ی آیه¬ی (۱۵۷) سوره¬ی آل عمران. کشته شدن در راه خدا:
این آیه، درباره¬ی هر سفری است که در راه خدا انجام شود؛ مانند سفر برای جنگ و جهاد در راه خدا یا مسافرت برای تحصیل علوم دینی یا برای حج یا زیارت و مانند اینها؛ چنان که قرآن در آیه¬ی (۱۰۰) سوره¬ی نساء می¬فرماید: «و هر کس برای مهاجرت به سوی خدا و پیامبر او از خانه¬ی خود بیرون رود، سپس مرگش فرا رسد، پاداش او بر خداست و خداوند آمرزنده¬ی مهربان است.»

پرسش های زمینی ,پاسخ های آسمانی

لیلا محمدپور

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *