بی مهر رُخت

مهراست و

 بی مهر رُخت  ای مهر

مرا خواب , دگر نیست!!

ای قابله جان

گو تو کجاااایی که مرا حال, دگر نیست؟!

این بند ناف,که بریدی

نبریده ست ,هنوزش بند است!!

زنجیرشده, 

بند دلم گشت

کجایی؟!… کجایی؟!

لیلا شده بس مجنون,سوداییِ سودایی

بی ماه عذارت آآآه ,تن داد به رسوایی

ای قابله برگرد تو

با قافله همراه شو

بگذار بمانم من

 در این همه شیدایی!!!

. ل.م۱۵:۰۰

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *